ابوطالِب مکّی، محمد بن علی ( ـ۳۸۶ق)زاهد و عارف ایرانی. از مردم نواحی جبل بود. مدتی در بصره و بغداد زندگی کرد. در سال های ۳۵۰ تا ۳۶۰ق، پس از وفات ابوالحسن بن سالم، در بصره به نشر اندیشۀ او پرداخت و رهبری مذهب سالمیه را برعهده داشت. مورد انکار متشرعان بود و به «بدعت» در دین متهم شد و مردم از گرد او پراکندند و تا پایان عمر دیگر منبر نرفت. سماع را حلال می شمرد. با کوشش های او بسیاری از آرای مکتب سالمی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] ابوطالب محمد بن علی بن عطیه مکی، زاهد و عارف سده چهارم است که در اصل از مردم جبل ایران بود و چون در مکه پرورش یافت، به مکی معروف شد.با آن که ابوطالب از مؤلفان مشهور صوفیه بوده است و در دوره های بعد همواره به اقوال و روایات او استناد می کرده اند، آگاهی درباره زندگانی و احوال شخصی او بسیار اندک است.از گستردگی و تنوع مطالب و موضوعاتی که در کتاب «قوت القلوب» او دیده می شود، چنین بر می آید ک...
