معنی کلمه : ابوصباح
لغت نامه دهخدا
ابوصباح . [ اَ ص َ ] (اِخ ) ابراهیم بن نُعیم . رجوع به ابوصباح کنانی ... شود.
ابوصباح . [ اَ ص َ ] (اِخ ) ابن معمر. پیشوای فرقه ای از مجبره موسوم به صباحیّه است .
ابوصباح . [ اَ ص َ ] (اِخ ) ورّاق . مؤذّن واسط. او از ام ّکثیر و عکلی از وی روایت کند.
