تلفظ بین المللی : /abuʃˈakur bˈalxi/ تلفظ : [abuS'akuR b'alxi]
دانشنامه آزاد فارسی
ابوشَکور بَلْخی (قرن ۴ق)شاعر و حکیم ایرانی. از زادگاهش به بخارا کوچید و در دربار نصر دوم و نوح سامانی اول آوازه یافت. او را سرایندۀ قصاید، غزلیات و مثنوی های بسیار دانسته اند، ولی از میان آن ها تنها ۴۲۶ بیت به جا مانده است. ابوشکور از پیش گامان داستان سرایی منظوم در ادب فارسی است و در تدوین روایات ملی و اساطیری و ترویج حماسه سرایی بر دقیقی طوسی و فردوسی پیشی داشته و مواردی هست که نشان می دهد فردوس...
دانشنامه عمومی
ابوشکور بلخی (زادهٔ نزدیک به ۳۰۰ (هجری) در بلخ از شعرای نام آور سده چهارم هجری است که به زبان های فارسی و عربی شعر گفته است. دربارهٔ زندگی و شعرهای او آگاهی چندانی به جای نمانده است. او در روزگار سامانیان می زیسته است و مورد توجه و عنایت خاص نوح سامانی شاه وقت بود. ابیات و قطعات پراکنده ای از آثار او در حد ۴۲۹ بیت باقی است که بیشترین ابیات از آفرین نامه است.لغت نامهٔ دهخدا، ابوشکورمحمد دبیرسیاقی، ...
نقل قول
ابوشکور بلخی،(زادهٔ نزدیک به ۳۰۰ (هجری)) از شعرای نام آوری سده چهارم هجری است که به زبان های فارسی و عربی شعر گفته است. از زندگی و بیشتر شعرهای او چیز چندانی به جای نمانده است. او همروزگار با سامانیان می زیسته است.• «مگر پیش بنشاندت روزگار// که به زور نیابی تو آموزگار»• «از اندازه برتر مبر دست خویش// فزون از گلیمت مکن پای پیش»• «بدان کوش تا زود دانا شوی// چو دانا شوی زود والا شوی// نه داناتر آنکس ...
