تلفظ بین المللی : /abuʃˈɑmeː aːbdˈɑlrahˌemɑn/ تلفظ : [abuS'Ame: a:bd'AlRah,emAn]
دانشنامه آزاد فارسی
اَبوشامه، عبدالرحمان (دمشق ۵۹۹ـ ۶۶۵ق)زبان شناس، فقیه، محدث، مورخ و ادیب شافعی. چون خالی بزرگ بر بالای ابروی چپ داشت، او را ابوشامه نامیدند. در ۶۲۴ به مصر رفت و در آن جا نزد استادانی چون ابن صلاح شهرزوری، ابوالحسن علی سخاوی، موفق الدین ابن قدامه، سیف آمدی و احمد بن عبدالله سلمی درس خواند. سپس به دمشق بازگشت و گویا دیگر تا پایان عمر به جایی سفر نکرد. او استاد دارالحدیث شرفیه در اواخر عمر بود و همان ...
