تلفظ بین المللی : /ˈaːbvazˌiɑn/ تلفظ : ['a:bvaz,iAn]
لغت نامه دهخدا
ابوزیان . [ اَ زَی ْ یا ] (اِخ ) ثانی . دهمین از امرای بنوزیان (در سال 796 هَ . ق .).
ابوزیان . [ اَ زَی ْ یا ] (اِخ ) محمدبن ابی عنان فارس مرینی . ابوعنان در مرض موت وزارت خود به موسی بن عیسی الاصولی داد و پسر خود ابوزیان محمد را بولایت عهد برگزید، لکن وزرای دیگر ابوعنان بدین امر رضا ندادند و بدستیاری ابوالحسن بن ...
