ابوحیّان غَرناطی، محمد (غرناطه ۶۵۴ـ قاهره ۷۴۵ق)نحوی، شاعر و مفسر قرآن. از قبیلۀ بربر نژاد نغز بود. تا ۶۹۸ق نزد ابن نحاس نجوم آموخت و پس از آن جانشین استادش شد. در ابتدا پیرو مذهب ظاهریه بود، سپس به مذهب شافعی گروید. افزون بر عربی، زبان فارسی و ترکی و حبشی نیز می دانست. کمابیش ۶۰ کتاب تألیف کرد که جز ده کتاب از او باقی نمانده است. در مدح نحویانی بزرگ چون سیبویه نیز اشعاری سرود که در آثار صفدی و ابن...
