معنی کلمه : ابوتمیم
لغت نامه دهخدا
ابوتمیم . [ اَ ت َ ] (اِخ ) معدبن اسماعیل ، ملقب به معزّ لدین اﷲ. چهارمین از خلفای فاطمی بمغرب و مصر (از 341 تا 365 هَ . ق .). او مصر را مسخرو مرکز خلافت فاطمیان را از مهدیه بدانجا نقل کرد.

ابوتمیم . [ اَ ت َ ] (اِخ ) معدبن اسماعیل ، ملقب به معزّ لدین اﷲ. چهارمین از خلفای فاطمی بمغرب و مصر (از 341 تا 365 هَ . ق .). او مصر را مسخرو مرکز خلافت فاطمیان را از مهدیه بدانجا نقل کرد.