تلفظ بین المللی : /ˌabolhˈasan nˈuri/ تلفظ : [,abolh'asan n'uRi]
لغت نامه دهخدا
ابوالحسن نوری. [ اَ بُل ْ ح َ س َ ن ِ]( اِخ ) یکی از قدمای مشایخ صوفیه. او را امیرالقلوب و قمرالصوفیه می گفتند و مرید سری سقطی ، از اقران جنید است و صحبت احمد حواری دریافته است و او صحبت را فریضه و عزلت را ناپسند می شمرد. وقتی احمدبن محمدبن غلاب بن خالدبن فراس باهلی معروف بغلام خلیل حکم به زندیقی او و جنید و شبلی و ابوحمزه و جمعی دیگر از مشایخ کرد و خلیفه آنان را بقاضی سپرد و قاضی پس از استخبار حا...
