معانی کلمه : ابواء
لغت نامه دهخدا
ابواء. [ اِب ْ ] (ع مص ) جای دادن . جا دادن . (رشید وطواط).
ابواء. [ اَب ْ ] (ع اِمص ) پدری . اسم مصدر است . (منتهی الارب ). اُبوت .
ابواء. [ اَب ْ ] (ع ص ) عنزٌ ابواء؛ الّتی شمّت بول الأروی فمرضت . ج ، اُبْو.
کلماتور