تلفظ بین المللی : /ˈaːbuː mˈodin/ تلفظ : ['a:bu: m'odin]
لغت نامه دهخدا
ابومدین. [ اَ م َ ؟ ] ( اِخ ) شعیب بن حسین اندلسی. یکی از کبار شیوخ متصوفه. مولد او به قطنیاته قریه ای به اشبیلیه است. ابوین او تهیدست و بی چیز بودند و او پس از درس قرآن شغل جولاهی آموخت لیکن دل او بدین شغل آرام نمی یافت و در خود شوقی وافر بعلم می دید عاقبت بقصد فراگرفتن علوم و آداب به فاس که در این وقت مجمع علما و دانشمندان بسیار بود شد و بدانجادر علوم نقلیه و عقلیّه بمرتبه قصوی رسید و سپس خاطر ا...
