معانی کلمه : ابن مبارک
لغت نامه دهخدا
ابن مبارک. [ اِ ن ُ م ُ رَ ] ( اِخ ) ابوعبدالرحمن عبداﷲ مروزی. وفات 181 هَ.ق. در خراسان میزیست و از محدثین تابعین است و در 63 سالگی درگذشت. در کتب عرفان و اخلاق ، اخبار ونوادر و سخنان حکمت آمیز بسیار از او نقل کرده اند.
دانشنامه آزاد فارسی
رجوع شود به:عبدالله بن مبارک مروزی (مرو ۱۱۸ـ هیت ۱۸۱ق)
wikijoo: ابن_مبارک
فرهنگ فارسی
در خراسان میزیست و از محدثین تابعین است
کلمات مرتبط
- ابن مبارک ابوعبدالرحمان عبدالله بن مبارک حنظلی مروزی
- ابن اثیر ابوالسعادات مجدالدین مبارک بن محمد شیبانى موصلى
- ابن اثیر ابوالسعادات مجدالدین مبارک بن محمد شیبانی موصلی
- ابن اثیر مبارک بن محمد
- ابن خل ابوالحسن محمد بن مبارک بغدادی
- ابن دهان سعید بن مبارک
- ابن مستوفی ابوالبرکات شرف الدین مبارک بن احمد اربلی
- ابن مستوفی مبارک بن احمد
- ابوعبدالرحمان ابن مبارک