[ویکی نور] اِبْن مالِک، ابوعبدالله جمال الدین محمد بن عبدالله بن مالک طائی جَیّانی، نحوی، لغوی، ادیب و ناظم عصر موحدون در اندلس و اواخر عصر ایوبیان و اوایل عصر ممالیک در مصر بود. وی در سال 600ق از قبیله طی برخاست، که پس از فتح اسلامی، به اندلس کوچیده و در حوالی قُرطُبه، اشبیلیه و مرسیه متوطن شده بودند.با این که درباره وی اطلاعات نسبتاً فراوانی در دست است، هنوز گوشه هایی از زندگی او بر ما پوشیده می...