معانی کلمه : ابن فارس

تلفظ بین المللی : /ˈebn fˈɑrs/ تلفظ :‌ ['ebn f'ARs]

لغت نامه دهخدا

ابن فارس. [ اِ ن ُ رِ ] ( اِخ ) ابوالحسن یا ابوالحسین احمدبن فارس بن زکریابن محمدبن حبیب الرازی اللغوی. در اقسام علوم خاصه در لغت امام بود و کتاب مجمل او در لغت عرب با همه اختصار حاوی فوائد جَمّه است. او اصلاً از مردم ری بود و بقزوین علم و ادب فراگرفت و نوبتی نیز بزیارت خانه شد و در آنجا باز به کسب معرفت و دانش پرداخت. گذشته از اساتید دیگر از پدر خویش هم استفادات بسیار کرده است. یکی از شاگردان او ...

فرهنگ فارسی

ابو الحسین ( یا ابو الحسن ) احمد ابن فارس رازی از بزرگان لغت عرب ( ف . ری ۳۹٠ ه . ق ٠ ) و کتاب المجمل در لغت از اوست وی مدتی در ری و همدان توقف داشت و بدیع الزمان همدانی شاگرد اوست ٠ از جمله کتب او که اکنون در دستست کتاب الصاحبی است بنام صاحب بن عباد ٠ این کتاب محتوی بحثهایی ذی قیمت در اصل زبان عربی و خصایص آن و اختلاف لهجات عربی بنا بر اختلاف قبایل عربست .

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ابن فارس، ابو الحسین احمد بن فارس بن زکریا بن حبیب، نحوی، لغوی، ادیب، شاعر و یکی از چهره های درخشان ادب عربی در سده ی ۴ ق می باشد.سال و محل تولد او به درستی روشن نیست؛ اما ظاهرا در یکی از روستاهای قزوین به دنیا آمده است. نخستین آگاهی ما درباره ی زندگی او از آغاز تحصیلات اوست. وی در قزوین نزد پدرش زکریا بن فارس که فقیهی شافعی مذهب و دانشمن ی اهل لغت و ادب بود، دانش آموخت و چندی بعد از ای...

معانی کلمه : ابن فارس

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ابن فارس

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات