معانی کلمه : ابن عطیه

تلفظ بین المللی : /ˈebn aːtˈije/ تلفظ :‌ ['ebn a:t'ije]

لغت نامه دهخدا

ابن عطیه . [ اِ ن ُ ع َ طی ی َ ] (اِخ ) ابوبکر. یکی از ادبا و شعرای اندلس . اوسفری بشرق کرده و در مائه ٔ پنجم هجری میزیسته است .

ابن عطیه . [ اِ ن ُ ع َ طی ی َ ] (اِخ ) ابومحمد. از شعرا و ادبای اندلس . شاگرد لسان الدین بن خطیب . مولد او به سال 709 هَ .ق . در وادی آش ، و در همانجا منصب امامت و خطابت و سپس شغل قضا داشته است و بعد بغرناطه شده و در مسجد اعظم آ...

فرهنگ فارسی

ادیب و شاعر

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ابن عطیه (ابهام زدایی). ابن عطیه ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن عطیه ابومحمد عبدالحق بن غالب محاربی، اِبْن ِ عَطیّه ، ابومحمد عبدالحق ّ بن غالب بن عبدالرحمان بن غالب محاربی ، مفسر و محدث مالکی مذهب و از رجال سیاسی اندلس در دوره مرابطون• ابن عطیه عبدالملک بن محمد سعدی، اِبْن ِ عَطیه ، عبدالملک بن محمد سعدی (۱۳۰ق / ۷۴۸م )، فرمانده سپاه اموی ، والی مکه و مدینه در دور...

معانی کلمه : ابن عطیه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ابن عطیه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات