تلفظ بین المللی : /ˈebn arˈabi/ تلفظ : ['ebn aR'abi]
لغت نامه دهخدا
ابن عربی. [ اِ ن ُ ع َ رَ ] ( اِخ )ابوبکر محیی الدین محمدبن علی حاتمی طائی اندلسی. یکی از اعاظم حکمای صوفیه. مولد او در سال 560 هَ.ق.بمرسیه. در هشت سالگی با کسان خویش باشبیلیه رفته و مقدمات علم در آنجا فراگرفته و سپس نزد دانشمندان بزرگ محل مانند ابن بشکوال و جز او به تکمیل معلومات خود پرداخته و به سال 590 بتونس و در 598 بمشرق سفر کرده و بدانجا متوطن شده و در همین سال توفیق زیارت خانه خدا یافته و د...
فرهنگ فارسی
محیی الدین ابوبکر محمدبن علی حاتمی طائی مالکی اندلسی از بزرگان متصوفه اسلام ( و . مرسیه ۵۶٠ - ف . اشبیلیه ۶۳۸ ه . ق . ) . وی قایل بوحدت وجود بود . او در سال ۵۶۸ به اشبیلیه رفت و ۳٠ سال آنجا بزیست و حدیث و فقه را در اشبیلیه و سبته فرا گرفت . سپس سفری بتونس کرد و آنگاه بکشورهای مشرق شتافت و دو بار بمکه و دو بار ببغداد و آسیای صغیر رفت و همه جا مورد احترام بود . عاقبت در دمشق مقیم شد و همانجا در گذشت...
دانشنامه عمومی
محی الدین محمّد بن علی بن محمّد بن عربی طائی حاتمی (۲۶ ژوئیه ۱۱۶۵–۱۶ نوامبر ۱۲۴۰ میلادی) معروف به محیی الدین ابن عربی، شیخ اکبر و کبریت احمر پژوهشگر، فیلسوف، عارف و شاعر مسلمان سنی عرب اهل اندلس بود.ملاصدرا:محیی الدین در سال ۵۶۰ ه.ق در شهر مرسیه در جنوب شرقی اندلس به دنیا آمد. پدرش علی بن محمد از عالمان فقه و حدیث و تصوف بود و جدش نیز یکی از قضات اندلسی بود.او قرآن، حدیث، فقه، لغت، ادبیات و تصوف ...
نقل قول
محی الدین محمد بن علی ابن عربی (۵۶۰ /۱۱۶۵ - ۶۳۸ / ۱۲۴۰م) فیلسوف و متصوّف مسلمان اندلسی. • «عشق، مرگِ کوچک است.»• «راه سوی حقیقت، به تعدادِ سالکین متعدد است.»
