تلفظ بین المللی : /ˈebn aːbdˈɑlbar/ تلفظ : ['ebn a:bd'AlbaR]
لغت نامه دهخدا
ابن عبدالبر. [ اِ ن ُ ع َ دِل ْ ب َرر ] ( اِخ ) ابوعمر یوسف بن عبداﷲ قرطبی ( 368-463 هَ.ق. ). عالم و محدث مشهور. پس از تکمیل علوم برای صحبت دانشمندان عصر به سیاحت بعض بلاد رفته و سپس تولیت قضاء اشبونه ( لیسبن ) و شنترین داشته. او را کتب چند است ، از جمله : کتاب استیعاب در تراجم صحابه بترتیب حروف معجم و آن به طبع رسیده. کتاب بهجةالمجالس و انس المجالس. کتاب الاستدراک لمذاهب الاعصار. الدرر فی اختصار ...
دانشنامه آزاد فارسی
ابن عَبدُالبِرّ (قرطبه ۳۶۸ـ شاطبه ۴۶۳ق)(نام اصلی: ابوعمر یوسف بن عبدالله قرطبی) فقیه، محدث، مورخ و ادیب اندلسی. در قرطبه به فراگیری علوم زمان خود پرداخت. در آغاز ظاهری مذهب بود. سپس مالکی شد و گاه در برخی از مسائل به فقه شافعی گرایید. در زمان اقامت ابن عبدالبر در قرطبه این شهر مرکز حکومت امویان در اندلس بود و زمانی که قرطبه درگیر جنگ و خون ریزی شد، ابوعمر این شهر را ترک و در دانیه، دورترین نقطۀ شر...
فرهنگ فارسی
پس از نکمیل علوم برای صحبت دانشمندان عصر به سیاحت بعضی بلاد رفت
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ عَبْدُالبَرّ، ابوعمر یوسف بن عبدالله بن محمد بن عبدالبر ابن عاصم نَمری (۲۵ ربیع الاخر ۳۶۸- آخر ربیع الاول ۴۶۳ق / ۳۰ نوامبر ۹۷۸- ۵ ژانویه ۱۰۷۱م ) فقیه ، محدث ، تاریخ نگار و ادیب اندلسی است .او را از این روی نمری خوانده اند که نسبش به نمر بن قاسط ابن افصی بن دعمی بن حَدیلة بن اسد بن ربیعة بن نزاز می رسد. در قرطبه زاده شد و در همان جا رشد کرد. پدرش از فقیهان قرطبه بود و او در ۱۸ سا...
