تلفظ بین المللی : /ˈebn zˈahr/ تلفظ : ['ebn z'ahR]
لغت نامه دهخدا
ابن زهر. [ اِ ن ُ زُ ] ( اِخ ) چند تن از دانشمندان خاندانی اندلسی بدین کنیت مشهورند، از نسل مردی موسوم بزهر ایادی عدنانی ، مهاجر باندلس و متوطن به اشبیلیه : 1 - ابوبکر محمدبن زُهر فقیه. معروف بفصاحت و کرم. او به 86 سالگی در سال 422 هَ.ق. بشهر طلبیره درگذشته است. 2 - ابومروان عبدالملک بن محمدبن مروان ،فرزند ابوبکر مزبور. او سفری بمشرق کرده و چندی به بغداد و مصر و قیروان ریاست اطبا داشته و سپس در دا...
فرهنگ فارسی
چند تن از دانشمندان خاندانی اندلسی بدین کنیت مشهورند
دانشنامه عمومی
ابومروان عبدالملک بن ابی العلا، معروف به ابن زهر (به لاتین: Avenzoar) (۱۰۹۴-۱۱۶۲ م) متولد سبیا، پزشک مسلمان اندلسی و هم دوره ابن رشد و موسی بن میمون بود. او طبیب و وزیر عبدالمومن موحدی بود. ابن زهر شش کتاب ترجمه کرد مهم ترین آن التیسیر فی المداواء و التدبیر (راه آسان مداوا و پیشگیری) بود. برخی او را اولین انگل شناس و نخستین توصیف کننده جرب دانسته اند.wiki: ابن زهر...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن زُهْر، لقب افراد خاندانی منسوب به اِیاد بن مَعَدّبن عدنان که در سده های ۴ تا ۷ق/۱۰ تا ۱۳م، فقیهان، پزشکان ، ادیبان و وزیرانی نامدار از آن برخاستند.شاخه اسپانیایی این خاندان از آغاز سده ۴ق در جَفْن شاطبه ، واقع در اندلس شرقی ، اقامت گزیدند. نیای این خاندان «زُهْر» نام داشته، از این رو افراد آن به «ابن زهر» شهرت یافته اند. آنان بعدها به دیگر شهرهای اندلس و مراکش انتقال یافتند، چنانک...
