تلفظ بین المللی : /ˈebn bˈɑbak/ تلفظ : ['ebn b'Abak]
لغت نامه دهخدا
ابن بابک. [ اِ ن ُ ب َ ] ( اِخ )عبدالصمدبن منصوربن حسن بن بابک. وفات 410 هَ.ق. شاعر معروف به زبان عربی. او اصلاً ایرانی بوده و بسیاری از رؤسا را مدح گفته و چون نزد صاحب بن عباد آمد صاحب از او پرسید توئی ؟ ابن بابک در جواب گفت انا ابن بابِک ، یعنی منم خانه زاد تو و صاحب را این جواب اوخوش آمد. وفات او در بغداد بوده. ( از ابن خلکان )....
فرهنگ فارسی
شاعر معروف بزبان عربی و اصلا ایرانی
دانشنامه عمومی
عبدالصمد بن بابک شهرت یافته به ابن بابک (۹۵۱م-۱۰۱۹م) (نسب:ابوالقاسم عبدالصمد بن منصور بن حسین بن بابک) شاعر ایرانی عرب زبان بود که بیشتر در بغداد می زیست و با صاحب بن عباد وابستگی داشت.آذرنوش، آذرتاش (۱۳۷۶). «ابن بابک». دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. دریافت شده در ۱۹ شهریور ۱۳۹۱.اکثر نویسندگان متقدم تا متأخر، همه دو سه روایت از زندگانی ابن بابک نقل کرده اند؛ برپایهٔ گزارش منابع، او به صاحب بن عباد پیوس...
