ابن اَثیر، ضیاء الدین (۵۵۸ـ۶۳۷ق)رجل سیاسی، کاتب و ادیب عرب، برادر عزّالدین ابن اثیر. نخست به حفظ قرآن و اشعار شاعران عرب پرداخت و در فن انشا مهارت یافت. در جزیرۀ ابن عمر (در جنوب شرقی ترکیۀ کنونی) متولد شد. مدتی کوتاه در خدمت صلاح الدین، و زمانی وزیر ملک الافضل پسر صلاح الدین و در اواخر عمر صاحب دیوان رسایل اتابک بدرالدین لوءلوء، آخرین حکمران سلسلۀ زنگی، در موصل بود. از آثار مهم اوست: الجامع الکبی...
