تلفظ بین المللی : /ˈebn ˈaːsˈɑl/ تلفظ : ['ebn 'a:s'Al]
لغت نامه دهخدا
ابن اثال. [ اِ ن ُ اُ ] ( اِخ ) طبیبی نصرانی ، معاصر معاویةبن ابی سفیان. ابن ابی اصیبعه گوید ابن اثال را در خواص ادویه و خاصه در سموم بصیرتی کافی بود و معاویه برای مسموم کردن بزرگان اسلام از او استعانت می جست و بگفته واقدی مالک اشتر و حضرت امام حسن علیه السلام ونیز عبدالرحمن بن خالدبن ولید که با ولایت عهد یزید مخالف می ورزید بتدبیر او مسموم و مقتول شده اند. عاقبت برادرزاده عبدالرحمن ، خالدبن مهاجر...
دانشنامه آزاد فارسی
ابن اُثال ( ـ۵۵ق)پزشک، داروشناس و سم شناس مسیحی. طبابت را در اسکندریۀ مصر فراگرفت و سپس به زادگاهش دمشق بازگشت و کار طبابت را ادامه داد. از پیشوایان بزرگ مسیحیان، پزشک مخصوص معاویه و رئیس پزشکان دمشق بوده است. معاویه در کشتن بسیاری از رجال سیاسی مخالف خود از سمومی استفاده می کرد که ابن اُثال تهیه می کرد. ازجمله کسانی که احتمالاً با سموم ابن اُثال کشته شدند، امام حسن مجتبی (ع)، مالک اشتر نخعی، عبدا...
