معانی کلمه : ابله مرغان

( آبله مرغان ) آبله مرغان. [ ب ِ ل َ / ل ِ م ُ ] ( اِ مرکب ) بیماریی است عفن و ساری مخصوص اطفال و علامت آن بروز دانه های آبداری است در بشره و بیش از چند روز نپاید.

( آبله مرغان ) نوعی بیماری آبله با عوارض سبک که بیشتر در کودکان و کسانی که آبله کوبی کرده اند بروز می کند.

( آبله مرغان ) ( ~. مُ ) (اِمر. ) مرضی است شایع میان انسان و طیور.

( آبله مرغان ) ( اسم ) مرضی است عفن و ساری مخصوص اطفال و علامت آن بروز دانه های آبداری است در بشره و بیش از چند روز دوام ندارد جدری کاذب
بیماری است که عفن و ساری مخصوص اطفال

( آبله مرغان ) اوُله سُکک؛ اَوُله مُرغی