معنی کلمه : ابطاء
لغت نامه دهخدا
ابطاء. [ اَ طَءْ ] (ع ن تف )کندتر. درنگی تر. دیرآینده تر. دیرنده تر :
ابطاء من غراب نوح . ابطاء من فِنْد.
ابطاء من مهدی الشیعة.

ابطاء. [ اَ طَءْ ] (ع ن تف )کندتر. درنگی تر. دیرآینده تر. دیرنده تر :
ابطاء من غراب نوح . ابطاء من فِنْد.
ابطاء من مهدی الشیعة.