معانی کلمه : ابراهیم حقی
لغت نامه دهخدا
ابراهیم حقی. [ اِ ح َق ْ قی ] ( اِخ ) یکی از شعرای ترک در قرن دوازدهم هجری. او کتاب موسوم به معرفتنامه را در علوم متفرقه تألیف کرد و دیوانش نیز در ترکیه متداول و معروف است. در 1186 هَ.ق. وفات کرده.
فرهنگ فارسی
یکی از شعرای ترک مولف کتاب معرفتنامه