ابراهیم اَدهَم بلخی ( ـ شام ۱۶۶/۱۶۰ ق)زاهد و عارف پرآوازۀ قرن دوم. از امیرزادگان بلخ بود و براثر تحول روحی، راه سیر و سلوک درونی را درپیش گرفت و از ملک و دارایی پدر دست برداشت. زندگی او از بسیاری جهات شبیه زندگی بوداست و در سبب خروج او از روش عادی زندگی و آغاز سیر و سلوک، داستان های گوناگون گفته اند. بعضی از مورخین شیعی معتقدند او خدمت امام محمد باقر (ع) و امام جعفر صادق (ع) رسیده و به آنان ارادت ...
