معانی کلمه : ابراهه
لغت نامه دهخدا
( آب راهه ) آب راهه. [ هََ / هَِ ] ( اِ مرکب ) هر جا که آب در آن گذرد از رود و جوی و مسیل و مانند آن. گذرگاه سیل. ( فرهنگستان زمین شناسی ) :
خاک خور، گو پس از این روح طبیعی تا من
آب راهه ش ز گذرگاه جگر بربندم.|| راه آب. مجری. آوره. آب راه. فرخور. || نهری یا رودی که در نهر یا رود دیگر ریزد. رافد. رافده.
خاک خور، گو پس از این روح طبیعی تا من
آب راهه ش ز گذرگاه جگر بربندم.|| راه آب. مجری. آوره. آب راه. فرخور. || نهری یا رودی که در نهر یا رود دیگر ریزد. رافد. رافده.
فرهنگ عمید
( آبراهه ) ۱. راه آب، راهگذر آب، مجرای آب.
۲. گذرگاه سیل.
۲. گذرگاه سیل.
فرهنگ معین
( آبراهه ) (هِ ) (اِمر. ) ۱ - راه آب ، مجرای آب . ۲ - گذرگاه سیل .
فرهنگ فارسی
( آبراهه ) ( اسم ) ۱- راه آب مجرای آب آب راه. ۲ - گذرگاه سیل ۳ - سیلاب .
راه آب، راهگذر آب، مجرای آب، گذرگاه سیل، آبراه، آبره، آوره، آبرو
( آب راهه ) هرجا که در آن آب گذرد
راه آب، راهگذر آب، مجرای آب، گذرگاه سیل، آبراه، آبره، آوره، آبرو
( آب راهه ) هرجا که در آن آب گذرد
