تلفظ بین المللی : /ˈaːbtarˌije/ تلفظ : ['a:btaR,ije]
لغت نامه دهخدا
ابتریه. [ اَ ت َ ری ی َ ] ( اِخ ) صنفی از فرقه زیدیه منسوب به کثیر نوبی ، و اسم او مغیرةبن سعید و لقبش ابتر بوده است. ( مفاتیح العلوم ).
دانشنامه آزاد فارسی
اَبتَریِه(یا: بَتْریه؛ صالحیه) جماعتی از اصحاب حدیث، از فرق زیدیه، منسوب به کثیرالنواء ملقب به ابتر. پیروان این فرقه مردم را به دوستی علی (ع) سفارش می کردند و قائل به ولایت او بودند و امامت علی (ع) را با ولایت شیخین به هم می آمیختند. به همین سبب، نزد عامۀ اهل سنت از بهترین فرق شیعه به شمار می رفتند. آنان یاری رساندن به هر یک از فرزندان علی (ع) را، که برای امر به معروف و نهی از منکر خروج کند، واجب ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَبْتَریّه، یا بَتْریّه، یکی از فِرق زیدیه که به سبب اعتدال در عقایدشان در میان سایر گروه های شیعه جایگاه ویژه ای دارند.زیدیه نیز همچون پیروان مذاهب دیگر به چند فرقه تقسیم شده اند، چنانکه شمار فرقه های آن را بعضی سه،
سمعانی، عبدالکریم بن محمد، ج۲، ص۷۸، الانساب، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۷ق/۱۹۷۷م.ابتریه با آن که همچون فرق دیگر زیدیه (ﻫ م) در تشیع استوارند، و مخالفان علی علیه السلام را گمراه و د...
