معانی کلمه : ابادی

( آبادی ) ۱. آباد بودن.
۲. (اسم ) ده، قریه.

( آبادی ) [ په . ] (حامص . اِ. ) ۱ - عمران ، آبادانی . ۲ - جای آباد. ۳ - ده ، قریه .

( آبادی ) ( اسم ) ۱ - عمارت عمران آبادانی مقابل ویرانی خرابی : ( آبادی میخانه ز ویرانی ماست . ) ( منسوب به خیام ). ۲ - جای آباد محل معمور آبادانی از ده و قریه و شهر .
عمارت عمران

( آبادی ) /aabaadi/ روستا ده آبادی

( آبادی ) تو گَه؛؛ دیگه؛ گا بُنه؛ ده گولِه؛ تو گَه؛ بُنه گَه؛ بُنه؛ بُنه وار؛ مال؛ مال گِه؛ وارگه