( آب حیات ) (بِ حَ ) [ فا - ع . ] (اِمر. ) ۱ - آب زندگانی ، گویند چشمه ای است در ظلمت که هر از آن بنوشد عمر جاودان پیدا می کند، اسکندر و خضر به دنبال آن رفتند، خضر از آن آب نوشید و عمر جاودان یافت . ۲ - نوعی از شراب آمیخته به ادویة تند، ماءالحیات . ۳ - نوعی از مهره ها