آژند. [ ژَ ] (اِ) گل یا شفته ٔ دیگر که میان دو خشت گسترند پیوستن بیکدیگر را. ملاط. اَژند. || گل و لای که در ته آبی نشیند. || گِلابه .
گلی که در ساختمان روی سنگ یا آجر میکشند و بعد سنگ یا آجر دیگر را روی آن میگذارند؛ ملاط.
(ژَ) ( اِ.) 1 - رسوب گل و لای . 2 - ملاط .
مواد کانی که در فضای میان دانههای رسوب سست تهنشین میشود و با به هم چسباندن دانهها جسمی متراکم به وجود میآورد
ملات، خمیری است که فاصله میان مصالح راپر کرده،قطعات مختلف رابه هم می چسباند.
(تلفظ: āžand) گل و لای ته حوض و جوی ، کلافه نخ ؛ (در قدیم) (در ساختمان) ملاط .