معانی کلمه : آرنج
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
محل اتصال بازو و ساعد از طرف بیرون؛ مفصل میان ساعد و بازو.
فرهنگ معین
(رِ) ( اِ.) مرفق ، مفصل میان ساعد و بازو.
گویش اصفهانی
تکیه ای: ârenǰ
طاری: ârenǰ
طامه ای: âranǰ
طرقی: kolešniǰa
کشه ای: ârenǰ
نطنزی: ârenǰ
مترادف و متضاد
آرنگ، مرفق، وارن، وارنگ
