تلفظ بین المللی : /ˈɑrˈɑm dʒˈɑn/ تلفظ : ['AR'Am dZ'An]
لغت نامه دهخدا
آرام جان . [ م ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) مایه ٔ سکون دل . معشوقه . معشوق : بر این برز و بالا و این خوب چهرتو گوئی که آرام جانست و مهر. فردوسی .ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می رودوآن دل که با خود داشتم با دلستانم می رود. سعدی .از من جدا مشو که توام نور دیده ای آرام جان و مونس قلب رمیده ای .حافظ....
