تلفظ بین المللی : /ˈɑxarˌazemˌɑn/ تلفظ : ['AxaR,azem,An]
لغت نامه دهخدا
آخرزمان . [ خ ِ زَ ] (اِ مرکب ) آخرالزّمان . قسمت واپسین از دوران که بقیامت پیوندد : خواهم شدن بکوی مغان آستین فشان زین فتنه ها که دامن آخرزمان گرفت . حافظ.از آن زمان که فتنه ٔ چشمت بمن رسیدایمن ز شر فتنه ٔ آخرزمان شدم . حافظ.- پیغمبر آخرالزمان یا آخرزمان ؛ رسول خاتم ، صلوات اﷲعلیه .- مهدی آخرزمان ؛ مهدی موعود علیه السلام ....
فرهنگ معین
(خَ. زَ) [ ع . ] (اِمر.) 1 - دورة آخر. 2 - قسمت واپسین از دوران روزگار که به قیامت متصل گردد، آخرالزمان . 3 - مجازاً روزگاری که در آن حوادث نامعمول یا کارهای ناپسند زیاد روی می دهد. ؛ پیغمبر ~محمّد مصطفی (ص ).
