آتش نمرود هرگز پور آزر را نسوختپور آزر پیش ازین آتش چو خاکستر شده‌استتا بدین آتش نسوزی تو یقین صافی نه‌ایخواه گو دیوانه خوانی خواه گویی بیهده‌استای دریغا جان قدسی کز همه پوشیده‌استبس که دیده‌ست روی او یا نام او بشنیده‌استهر که بیند در زمان آن حسن او کافر شودای دریغا کین شریعت کفر ما ببریده‌استکون و کان بر هم زن و از خود برون شو یک رهیکین چنین جان را خدا از دو جهان بگزیده‌است
