یتن. [ ی َ ] ( ع مص ) نخست بیرون برآمدن پای کودک از شکم مادر وقت زادن. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). نخست برآمدن پای کودک از شکم مادر پیش از سر آن. یقال : خرج یتناً. ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) بچه که برعکس معمول تولد شود یعنی اول پای او بیرون آید. ( غیاث اللغات ). کودک که نگونسار زاید. ( دهار ) ( مهذب الاسماء ).
