گوشواره . [ گوش ْ رَ ] (اِخ ) نام محلی در مازندران . (از مازندران و استرآباد رابینو ص 148 بخش انگلیسی و ترجمه ٔ آن ص 195).
هر لنگه از دو لنگه ساختار برگمانند در دو سوی دمبرگ که به شکل خار یا غده است
اصطلاحاً،حلقه های کاغذی که به چپ و راست و پایین صفحۀ لوزی شکل بادبادک آویزان می کنند.
از توابع پشتکوه ساری
قسمتی از کلون در چوبی که در وسط دو لنگه ی در و به فاصله ی تقریبی ...
تکیه ای: gušvâra
طاری: göšvâra
طامه ای: gušvâra
طرقی: göšvâra
کشه ای: gišvâra
نطنزی: gušvâra
گوشواره.