گودال . [ گ َ / گُو ] (اِ) زمین پست و مغاک و جای عمیق . (ناظم الاطباء). چاله . حفره . حفیره . کریشک . رجوع به گود شود.
چاله؛ گودی زمین.
تکیه ای: gawdâli
طاری: čâla
طامه ای: gavdâl
طرقی: gawdâl / čâla
کشه ای: gawdâl
نطنزی: gawdâl
چال، چاله، حفره، خندق، گود، لان، مغاک