گواز. [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ژاوه رود بخش رزاب شهرستان سنندج که در 36000 گزی جنوب خاور رزآب و 7000 گزی شمال خاور پالنگان واقع شده است . هوای آن سرد و سکنه اش 200 تن است . آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات ، میوه جات ، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . چشمه ٔ آب معدنی دارد و برای امراض جلدی مفید است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5)....
فرهنگ عمید
چوب دستی کلفتی که با آن خر و گاو را می رانند: دوستان را بیافتی به مراد / سر دشمن بکوفتی به گواز (فرخی: لغت نامه: گواز ).
فرهنگ معین
(گَ یا گُ ) (اِ. ) ۱ - چوبدستی که با آن گاو و خر را رانند. ۲ - هاون چوبین .
دانشنامه عمومی
روستای گواز دارای 200 خانه و 1000 نفر ساکن دارای چشمه آب گرم که از آتش فشان سر چشمه می گیرد.دارای ثبت ملی است.از نقاط زیادی برای شفا گرفتن می آیند.متنوع ترین میوه ها را در منطقه ژاورود دارد.درای دو نوع آب و هوا است.
گواز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است.این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۷ نفر (...
