تلفظ بین المللی : /ɡˈonɡ dˈeʒ/ تلفظ : [g'ong d'eZ]
لغت نامه دهخدا
گنگ دژ. [ گ َ دِ ] ( اِخ ) نام قلعه ای است که ضحاک در شهر بابل ساخته بود. ( برهان ). و ضحاک در آنجا [بابل ] قلعه ای ساخته بود، آن را گنگ دز گفتندی ، اکنون از آن تلی مانده. ( نزهةالقلوب چ دبیرسیاقی ص 39 ). رجوع به گنگ بهشت و بهشت گنگ شود. || نام موضعی است در حدود مشرق که به قبةالارض مشهور است و آرامگاه پریان باشد و آنجا پیوسته روز و شب یکسان است یعنی هر یک دوازده ساعت. ( برهان ). دورترین شهری است د...
دانشنامه آزاد فارسی
گَنگ دژ(یا: کَنگ دژ) در شاهنامۀ فردوسی ، دژ یا شهری که سیاوش در کوهستانی خوش آب و هوا در توران زمین ساخت و در آن جا اقامت گزید. در بُندِهَش دربارۀ گنگ دژ آمده که «کِیخُسرو آن را بر زمین نشاند. او را هفت دیوار است : زرّین ، سیمین ، پولادین ، برنجین ، آهنین ، آبگینه ای و کاسگین (لاجوردی). او را ۷۰۰ فرسنگ در میان است و پانزده دروازه به اوست ، که از دروازه تا دروازه به گردونۀ اسبی و روز بهاری به پانزد...
فرهنگ فارسی
نام قلعه ایست که ضحاک در شهر بابل ساخته بود .
دانشنامه عمومی
کَنگ دژ یا کنگ دز در اساطیر ایران، نامِ شهر-دژی در شرق ایران است. این دژ که سیاوش ساخته است در فرجام شناسیِ مزدایی اهمیت می دارد. پشوتن که یکی از جاویدانان است در گنگ دژ به سر می برد و در پایانِ هزارهٔ زرتشت با صدوپنجاه نفر مردِ پرهیزگار از سوی کنگ دژ خروج می کند. علاوه بر این در متن های پهلوی، کیخسرو پس از دادن پادشاهی به لهراسب به گنگ دژ می رود.کنگ (سرزمین)مطابق اساطیر مندرج در متن های پهلوی، کن...
