گندی . [ گ ُ ] (اِخ ) یکی از خانواده های برجسته ٔ فلورانس که پل دُ گندی کشیش رتز از ایشان بود.
گندی . [ گ َ ] (حامص ) در تداول عوام ، بی عرضگی . بی لیاقتی . پستی . بی شخصیتی : آدم به این گندی ندیدم . رجوع به گند شود.
[گُ] نوعی کوفته، غذای مخصوص کلیمی ها
کوهی به ارتفاع ۲۶۱۰ متر در منطقه ی کتول