معانی کلمه : گند

(گُ) (اِ.) خایه .

( ~ .) (اِ.) (قالی بافی ) کله ، گره .

(گَ) (اِ.) 1 - بوی بد، عفونت . 2 - کثافت ، آلودگی . ؛ ~ ِ چیزی بالا آمدن (درآمدن ) : (عا.) فساد آن آشکار شدن . ؛ ~چیزی را بالا آوردن : (عا.) کاری را بسیار بد انجام دادن ، رسوا شدن .

فاسد

خایه، خصیه

بوی‌بد، تعفن

بدبو، عفن، متعفن ≠ معطر

جند، جیش، خیل، سپاه، عسکر، لشکر

۱. جند، جیش، خیل، سپاه، عسکر، لشکر،
۲. خایه، خصیه

۱. بدبو، عفن، متعفن
۲. بویبد، تعفن
۳. فاسد ≠ معطر