گلشنی بَردَعی، ابراهیم (بردعه ۸۳۰ـ استانبول ۹۴۰ق)شاعر و عارف ایرانی. در تبریز از مریدان دده عمر روشنی شد و به پیشنهاد هم او تخلص خود را از هیبتی به گلشنی تغییر داد. گلشنی پس از مرگ مرادش جانشین او شد. در پادشاهی اسماعیل اول صفوی، به قاهره کوچید و در آن جا طریقۀ گلشنیه را بنیاد گذارد و خانقاهی در مصر برآورد و پیروان بسیار یافت. گلشنی در تفسیر، حدیث، کلام و تصوف از استادان روزگار خود بود. در غزل از ...
