تلفظ بین المللی : /ɡˈol mˌohammˈadi/ تلفظ : [g'ol m,ohamm'adi]
لغت نامه دهخدا
گل محمدی. [ گ ُ ل ِ م ُ ح َم ْ م َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) از تیره رزاسه و قسمت قابل مصرف آن گلبرگ است. ماده مؤثره آن تانن و موارد استعمال آن غرغره قابض ، غرغره بورات دو سدیم است. ( از کارآموزی داروسازی تألیف جنیدی ص 197 ). گل سرخ. گل سوری. یک قسم از گل سرخ است.در اسپاهان و کاشان از آن گلاب میگیرند و بعضی آنرا هم تقطیر مینمایند. رجوع به گل سرخ و گل سوری شود....
فرهنگ فارسی
از تیر. رزاسه و قسمت قابل مصرف آن گلبرگ است ماد. موثره آن تانن و موارد استعمال آن غرغره قابض غرغره بورات دو سدیم است .
دانشنامه عمومی
گل محمدی یا گل سرخ (نام علمی: Rosa damascena) نام نوعی گل رز است که از آن گلاب می گیرند. این گونه از رز مقاومت بالایی در مقابل کم آبی دارد و در شهرهای بزرگ به خوبی رشد می کند.گل محمدی درختچه ای برگ ریز است که ارتفاع آن به ۲.۲ متر نیز می رسد و شاخه های آن با خارهای تیز و محکمی حفاظت می شود. گل محمدی طیف رنگی از صورتی روشن و متوسط تا سرخ روشن دارد.این گل بومی رشته کوه های ایران مرکزی و البرز است.گل ...
