گل آویز. [ گ َ ] (نف مرکب ) دست به گریبان . دست به یقه . مرکب است از گلو و آویز. آویختن .
(تلفظ: gol āviz) (= گلِ آویز) ، گلی زینتی به شکل زنگوله و قرمز رنگ ، گلِ آویز ، گل گوشواره ، گیاه همین گل که از خانوادهی مورد است .