معانی کلمه : گرو
لغت نامه دهخدا
گرو. [ گ ِ ] (اِ) بستوی که آن را لعاب کاشی داده اند.
فرهنگ عمید
فرهنگ معین
(گِ رُ) (اِ.) رهن ، شرط .
(گِ) (اِ.) کوزة سفالین که آن را لعاب کاشی دهند.
(گِ ) (اِ. ) کوزة سفالین که آن را لعاب کاشی دهند.
(گِ رُ ) (اِ. ) رهن ، شرط .
(گِ رُ ) (اِ. ) رهن ، شرط .
فرهنگ فارسی
ژان آنتوان بارون نقاش فرانسوی ( و . پاریس ۱۷۷۱ - ف. ۱۸۳۵ م . ) . وی بزرگترین نقاش جنگهای دوره امپراتوری است . از تابلوهای معروف او : [ طاعون زدگان یافا ] و [ میدان نبرد ایلو ] است .
( اسم ) مرطبان سفالین که آنرا لعاب کاشی دهند .
( اسم ) مرطبان سفالین که آنرا لعاب کاشی دهند .
دانشنامه عمومی
گویش مازنی
گرو رهن
/gero/ گرو رهن
مترادف و متضاد
داو
شرط
رهن، شالهنگ
۱. رهن، شالهنگ
۲. داو
۳. شرط
واژه نامه بختیاریکا
( گِرُو ) بُه گِرُوی کشیدِن
( گِرُو ) خَُنه گِرُو کِردِن
( گَرّو ) گردو؛ ولگرد
( گِرُو ) خَُنه گِرُو کِردِن
( گَرّو ) گردو؛ ولگرد
