معانی کلمه : گردون سا ی
لغت نامه دهخدا
گردون سای. [ گ َ ] ( نف مرکب ) ساینده بر فلک. ( ناظم الاطباء ) :
جلوه گاه طایر اقبال باشد هر کجا
سایه اندازد همای چتر گردون سای تو.
جلوه گاه طایر اقبال باشد هر کجا
سایه اندازد همای چتر گردون سای تو.
فرهنگ فارسی
( گردون سا ی ) ( صفت ) آنکه سر بر فلک ساید : جلوه گاه طایر اقبال باشد هر کجا سایه انداز همای چتر گردون سای تو . ( حافظ )