تلفظ بین المللی : /ɡˈerɑn ɡˈuːʃ/ تلفظ : [g'eRAn g'u:S]
لغت نامه دهخدا
گران گوش. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) مردمی را گویند که گوش ایشان سنگین باشد، یعنی دیر بشنود و کر را نیز گویند چه گران گوشی به معنی کری آمده است. ( برهان ). کر. اطروش. موقور. ( مهذب الاسماء ) : گران گوشی به قزوینی گفت : شنیدم زن کرده ای. گفت : سبحان اﷲ تو که چیزی نشنوی این خبر از کجا شنیدی. ( از منتخب لطائف عبید زاکانی چ برلن ص 163 ).اگر راحت بخواهی در همه حال بشو هر جا گران گوش و زبان لال.میر نظمی ( از شع...
فرهنگ عمید
کسی که گوشش نشنود، گوش سنگین.
فرهنگ فارسی
۱ - کسی که گوشش سنگین باشد آنکه دیر بشنود : گران گوشی بقزوینیی گفت : شنیدم زن کرده یی . گفت : سبحان الله تو که چیزی نشنوی این خبر از کجا شنیدی ۲ ? - کر .
