گتو. [ گ َ ] ( اِ ) زالزالک وحشی. رجوع به ولیک و زالزالک شود.
دانشنامه آزاد فارسی
گِتو (ghetto)محلۀ یهودی نشین یا ناحیۀ جداگانه ای از شهر برای یهودیان. اگرچه این واژه نخستین بار در قرن ۱۷ در زبان انگلیسی به کار رفت، جداسازی یهودیان یا ایجاد گتو پیش تر از آن، یعنی در ۱۵۵۵ که یهودیان به فتوای پاپ در این محله ها اسکان داده شدند، آغاز شده بود. بعضی نخستین گتوها را خود جوامع یهودی شهرهای اروپا و خاورمیانه در دوره های سرگردانی قوم یهود داوطلبانه ایجاد کردند. از قرن ۱۲ به بعد یهودیان ...
