کلماتور
گار. (اِخ ) جار. قریه ای است به اصفهان .
گار. (فرانسوی ، اِ) ایستگاه . توقف گاه . لنگرگاه . محل توقف و حرکت ترن و مسافرین و بارانداز. محل توقف و حرکت کشتیها و زورقها.
به آخر بن ماضی یا مضارع بعضی از فعل‌ها می‌پیوندد و صفت می‌سازد: آفریدگار، آمرزگار، پروردگار، کردگار، آموزگار، سازگار، طلبگار.
[ فر. ] (اِ.) ایستگاه قطار راه آهن .
[ په . ] پسوندی است که به ریشة فعل می پیوندد و افادة فاعل می کند. آموزگار (صیغة شغل )، پذیرفتگار (صفت فاعلی )، سازگار (صیغة مبالغه ).
(gar) گم شدن