معانی کلمه : کیوسیه

تلفظ بین المللی : /kˌoijusˈije/ تلفظ :‌ [k,oijus'ije]

لغت نامه دهخدا

کیوسیه. [ ک َ سی ی َ / سی ی ِ ] ( اِخ ) یکی از سه شاخه خاندان باوند است که در مازندران حکومت داشتند. کیوسیه از 45 تا 397 هَ. ق. فرمانروایی کردند. فرمانروایان این سلسله عبارتند از: 1- باو، از 45 تا 60 هَ. ق. 2- سهراب بن باو، از 68 تا 90 هَ. ق. 3- مهرمردان بن سهراب که 40 سال حکومت کرد. 4-سرخاب بن مهرمردان که 20 سال حکومت کرد. 5 - شروین بن سرخاب که 25 سال حکومت کرد. 6 - شهریاربن قارن بن شروین که 28 س...

گویش مازنی

از شاخه های سلسله ی آل باوندکیوسیه منسوب به کیوس برادر انوشیروان ...

/kiyoosiye/ از شاخه های سلسله ی آل باوندکیوسیه منسوب به کیوس برادر انوشیروان استاو مردی با صلابت و شجاعت و بسیار بخشنده بوداهل ولایات با او آرام گرفتندو کیوس به مساعدت ایشان جمله خراسان را از ترکان خالی کردسلطنت و حکومت کیوس و فرزنان او از سال ۴۵ هجری تا ۳۹۷ ادامه یافت

معانی کلمه : کیوسیه

لغت نامه دهخدا

گویش مازنی

کلمات مرتبط

نظرات