تلفظ بین المللی : /kiˈɑxarˌeː/ تلفظ : [ki'AxaR,e:]
لغت نامه دهخدا
کیاخره. [ خ ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) نوری را گویند که از جانب اﷲ به پادشاهان فایض گردد، چه کیا به معنی پادشاه و خره نوری باشد از جانب خدای تعالی فایض بر بندگان خود که به سبب آن ریاست کنند. و با واو معدوله هم آمده است که کیاخوره باشد. ( برهان ). نوری است که از جانب خدا بر روح پادشاهان نازل شود که بدان حشمت و شوکت و قدرت و عدالت حاصل نمایند... ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). رجوع به کیاخوره شود....
